Nurullah Ataç

Okune sitesinden
Okune (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 11.36, 7 Ağustos 2025 tarihli sürüm
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Nurullah Ataç

Nurullah Ataç (1898-1957) Yomra asıllı yazar ve eleştirmendir.

20. yüzyıl Türkçe edebiyatının en önemli eleştirmenleri arasında yer alır. Lafını hiç sakınmayan sivri dilli üslubu nedeniyle kendi döneminin pek sevilmeyen ama aynı zamanda çok saygı duyulan edebiyatçılarından biri olmuştur.[1]

İsmi

Asıl adı Mehmet Ali Nurullah Ata'dır. Bazı yazılarında; Ahfeş, Ali Gümrükçü, Alkan, Kavafoğlu, Nurullah Ata, Sabiha Yağızlar, Süha Kavafoğlu mahlaslarını kullanmıştır.

Hayatı

Aslen Yomralı Gümrükçüoğlu sülalesine mensup olan ve Osmanlı döneminin son yıllarında çeşitli bürokratik görevler üstlenen Mehmet Atâ Bey'in oğlu olarak, 21 Ağustos 1898 tarihinde İstanbul'da doğdu.

Sırasıyla önce Lozan Üniversitesi, ardında Sorbonne Üniversitesi ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi'nde aldığı eğitimlerinin hepsini yarıda bırakarak 1922 yılından itibaren Fransızca çevirmenlik yapmaya başladı. Aynı süreçte çeşitli dergilerde yayımlanan deneme türündeki ilk yazılarıyla, tiyatro ve ebebiyat eleştirileri ile dikkat çekmeye başladı.


17 Mayıs 1957 tarihinde İstanbul'da öldü.

Eserleri

Çevirileriyle Türkçeye kazandırdığı birçok klasik eser ve çeşitli dergilerde yayımlanmış eleştiri yazıları dışında, belli başlı eserleri şunlardır:

  • Günlerin Getirdiği (1946)
  • Karalama Defteri (1952)
  • Sözden Söze (1952)
  • Ararken (1954)
  • Diyelim (1954)
  • Okuruma Mektuplar (1958)
  • Günce (1960)

Kaynakça

  1. Yoksul Akarsu (2019) "Ataç ve Liyakat"