"Trabzon İtalyanları" sayfasının sürümleri arasındaki fark
(→Tarih) |
|||
| 7. satır: | 7. satır: | ||
Şehre Cenevizlerden çok daha sonra gelmelerine ve nüfus olarak da çok az olmalarına rağmen kendi ayrı mahallelerini kurmuş olan Venediklilerin önde gelen aileleri de '''1405''' yılı civarına ait bir resmi yazışmada ''Alligieri, Ungarino, Grimani ve Contareno'' soyadlarıyla sıralanmıştı. | Şehre Cenevizlerden çok daha sonra gelmelerine ve nüfus olarak da çok az olmalarına rağmen kendi ayrı mahallelerini kurmuş olan Venediklilerin önde gelen aileleri de '''1405''' yılı civarına ait bir resmi yazışmada ''Alligieri, Ungarino, Grimani ve Contareno'' soyadlarıyla sıralanmıştı. | ||
| − | '''1896''' tarihli bir resmi veriye göre o yıl | + | '''1896''' tarihli bir resmi veriye göre o yıl itibarıyla şehir merkezinde çoğunluğu İtalya kökenli olmak üzere 397 nüfuslu bir Katolik topluluk mevcuttu.<ref>"Trabzon Vilayeti Salnamesi, 1286" s.64</ref> |
==İzler== | ==İzler== | ||
04.19, 17 Eylül 2025 tarihindeki hâli
13. yüzyıldan itibaren özellikle ticari amaçlarla Trabzon'a yerleşmeye başlayan ve varlıklarını 20. yüzyıla dek ağırlıklı olarak şehir merkezindeki kendi mahallelerinde sürdürmüş olan, bir topluluktur. Çoğunluğu Venedik ve Cenova kökenlidir.
Tarih
1312-1314 yılları arasında süren 3. Trabzon-Cenova Savaşı sonrasında, Trabzon'da yerleşik Ceneviz tüccar ve bankerler, bu savaş nedeniyle uğradıkları zararlarının karşılanması için imparatora başvurduklarında, kendilerinden en fazla zarar gören aileleri Vultabio, Kastelleto, Arenzano, Rubei, Travi, Marassio, Korelia, Kastellino, Kamilla, Fontaneggio, Auria, Buskarini ve Mantua soyadları ile listeledikleri bir dilekçe sunmuşlardı. Ancak talepleri reddedilmişti.[1]
Şehre Cenevizlerden çok daha sonra gelmelerine ve nüfus olarak da çok az olmalarına rağmen kendi ayrı mahallelerini kurmuş olan Venediklilerin önde gelen aileleri de 1405 yılı civarına ait bir resmi yazışmada Alligieri, Ungarino, Grimani ve Contareno soyadlarıyla sıralanmıştı.
1896 tarihli bir resmi veriye göre o yıl itibarıyla şehir merkezinde çoğunluğu İtalya kökenli olmak üzere 397 nüfuslu bir Katolik topluluk mevcuttu.[2]
İzler
Osmanlı döneminin sonlarına doğru açılan ve şehirde onlara ait son kilise olan Santa Maria İtalyan Latin Katolik Kilisesi daha ziyade sembolik bir hatıra olarak günümüzde hala açık tutulmaktadır. İsimleri yakıştırma yoluyla Türkçeye dönüşmüş bazı cadde, sokak isimleri ve aile soyadları ise Trabzon İtalyanlarından kalma daha silik ve belirsiz hatıralardır.
Önemli Kişiler
- Gerome De Nigro (?<1400-1449>?) Amiral, bürokrat
- Dominiko Allegri (?<1400–1448>?) Amiral, diplomat