Trabzon İtalyanları

Okune sitesinden
Okune (mesaj | katkılar) tarafından oluşturulmuş 07.52, 17 Eylül 2025 tarihli sürüm (→‎Tarih)
Gezinti kısmına atla Arama kısmına atla
Trabzon Lisesi'nin son Trabzonlu İtalyan öğrencisi, Krino Kafato (1943)

13. yüzyıldan itibaren özellikle ticari amaçlarla Trabzon'a yerleşmeye başlayan ve 20. yüzyıla dek ağırlıklı olarak şehir merkezindeki kendi mahallelerinde yaşamış olan bir topluluktur. Çoğunluğu Cenova ve Venedik kökenlidir.

Tarih

İtalya yarımadası ile Trabzon arasındaki ilişkilerin, her ne kadar Roma İmparatorluğu dönemine -MÖ.1 yüzyıla- kadar uzanan bir geçmişi olsa da; günümüzdeki anlamıyla "İtalyalı (Italiano)" üst kimliğinin asıl temeli ve ülkedeki tüm toplulukların bu üst kimlik altında bütünleşme sürecinin asıl bileşenleri olan İtalyan şehir devletleri ile Trabzon arasındaki doğrudan ilişkilerin başlangıcı 13. yüzyıldır.

1312-1314 yılları arasında süren 3. Trabzon-Cenova Savaşı sonrasında, Trabzon'da yerleşik Ceneviz asıllı tüccar ve bankerler, bu savaş nedeniyle uğradıkları zararlarının karşılanması için imparatora başvurduklarında, kendilerinden en fazla zarar gören aileleri; Vultabio, Kastelleto, Arenzano, Rubei, Travi, Marassio, Korelia, Kastellino, Kamilla, Fontaneggio, Auria, Buskarini ve Mantua soyadları ile listeledikleri bir dilekçe sunmuşlardı. Ancak talepleri reddedilmişti.[1]

Şehre Cenevizlerden çok daha sonra gelmelerine ve nüfus olarak da çok az olmalarına rağmen kendi ayrı mahallelerini kurmuş olan Venediklilerin önde gelen aileleri de 1405 yılı civarına ait bir resmi yazışmada Alligieri, Ungarino, Grimani ve Contareno soyadlarıyla sıralanmıştı.

1896 tarihli bir resmi veriye göre o yıl itibarıyla şehir merkezinde -çoğunluğu İtalya kökenli- 397 nüfuslu bir Katolik topluluk mevcuttu.[2] Onların büyük bir kısmı da 20. yüzyılın ilk çeyreği ile birlikte şehri terk ederek farklı kıtalara göç ettiler. Geride kalan son aileler de, etnik ve dini azınlıklara karşı devlet kaynaklı kışkırtmalarla ülke geneline yayılmaya başlayan ve giderek şiddetlenen saldırılar sonrasında tedirginliğe kapılarak 1950'li yıllarda Trabzon'dan ayrıldılar.

İzler

Osmanlı döneminin sonlarına doğru açılan ve şehirde onlara ait son kilise olan Santa Maria İtalyan Latin Katolik Kilisesi daha ziyade sembolik bir hatıra olarak günümüzde hala açık tutulmaktadır. İsimleri daha sonra yakıştırma yoluyla deforme edilerek Türkçeye dönüşmüş İtalyanca kaynaklı bazı cadde, sokak isimleri ve bazı aile soyadları ise Trabzon İtalyanlarından kalma daha silik ve belirsiz hatıralardır.

Önemli Kişiler

Kaynakça

  1. Ahmet Mican Zehiroğlu (2018) " Trabzon İmparatorluğu (3. Cilt)" s.134
  2. "Trabzon Vilayeti Salnamesi, H.1286" s.64